Ito ang pangalawa sa huli kong nakitang tanawin sa South Korea, ang Pandaigdigang Liparan ng Incheon. Parang naghahalong lungkot at saya ang nadarama ko nung tinititigan ko ang gusali na nakabalot sa liwanag. Nakakalungkot kasi paalis na kami sa Korea kung saan sobrang saya ang nadama namin sa sampung araw na nandun kami at nakakatuwa din at uuwi na para makapaling ang aming mga mahal sa buhay.
(This was my second to the last sight of South Korea, the Incheon International Airport. It was a bittersweet moment as I looked at the building wrapped in the glow of yellow light. I felt sad because I was leaving Korea where I spent ten fun and wonderful days but also happy because I was finally going home and be with my loved ones.)
At ito ang huling tanawin na nakita ko, ang mga kumukutitap na ilaw ng mga tahanan at gusali sa gitna nang nakabalot na kadiliman.
(And this was my last view, the twinkling lights of houses and buildings in the midst of the covering darkness.)
Hi Korky! ang ganda ng aerial shot..ganda ng mga ilaw!
same here good shot lalo na sa huling litrato
eto aken lahok
magandang araw ka-litratista
Salamat sa pagbisita
madalas kong naging stopover ang korea (seoul, incheon) noon nang sumasakay ako ng korean air papuntang amerika. pero di ko pa napapasyalan ang korea.
gandang mga litrato!